سایه های مفرغی
نوشته های برزخی
اهداء تنديس مفرغي داستان براي اولين بار در استان لرستان تنديسي مفرغي با ياد زنده ياد ساناز خزايي داستان نويس جوان خرم آبادي به برترين داستان نويس لرستاني اهداء مي گردد. تنديس مفرغي بهترين داستان نويس لرستان در اين همايش كه پانزدهم مهرماه راس ساعت ۱۵ عصر و در روز ملي لرستان در تالار شهيد آويني مجتمع فرهنگي هنري ارشاد برگزار مي شود مقدمه اي است براي برگزاري اهداء تنديس مفرغي داستان به برترين داستان نويس كشور كه قرار است در صورت همكاري و تامين اعتبار توسط كانون نويسندگان لرستان شكل بگيرد و هر ساله برگزار شود. تنديس پيشنهادي براي سال آينده كانون نويسندگان لرستان از همه ي علاقمندان دعوت مي كند تا در اين مراسم حضور به هم رسانند. در كنار برگزاري مراسم از همه ي فعالان اين حيطه تقدير به عمل مي آيد. كانون نويسندگان در حال رايزني با چند تن از نويسندگان خوب ملي است تا از يكي از آنها در اين مراسم استفاده شود. لازم به يادآوري است كه زنده ياد ساناز خزايي از نويسندگان جوان و خوش اخلاق خرم آباد بودند كه دو سال پيش در بيستم شهريورماه ۱۳۸۵ در يك سانحه ي رانندگي به همراه تمامي اعضاء خانواده براي هميشه به ديار باقي شتافتند و هنوز اين اتفاق را هيچ كدام از دوستان اش باور نكرده اند. قرار بود مراسم در روز وفات ايشان برگزار شود كه متاسفانه بدليل آماده نبودن تالار شهيد آويني به پانزدهم مهر ماه جاري موكول گرديد.
| Design By : Night Skin |
شناسنامه ام می گوید: 1355 به دنیا آمده ای
1355 در اندیشه ی پدر هم نبوده ام. شناسنامه ام مثل سگ دروغ می گوید!
مادر می گوید: 5 ماه بعد از 5 آذر 1355.
5 آذر 55 آخرین روز زندگی پدرم بوده؛ روی سنگ قبرش اینطوری نوشته اند.
این همه 5 کلافه ام کرده...
مادر می گوید: آسمان قُرُمبه بود و باران می بارید؛ جوانه های گندم رُخ به باران و شبنم شُسته بودند...
می گویم: اردیبهشت!؟ ها، مادر...!؟
مادر می گوید: ها دیگر...یعنی، شاید...
می گویم: کدام روز؟
شناسنامه ام می پَرَد توی حرفش: 15 خرداد!
شناسنامه ام مثل سگ دروغ می گوید. راستی چرا می گویند: مثل سگ...
شبی از شبهای زمستان پیری سپیدموی به خوابم آمد و گفت: 21 اردیبهشت...
«21 اردیبهشت 56»
آنقدر پاک و روشن و ملموس بود که جستجو را همانجا متوقف کردم و پذیرفتم؛ هرچند از همان وقت احساس کردم همیشه کسی همراهم هست...
شاید خواستم از دستش خلاص شوم که شدم: «تاج مهر» اما این تاج و این مهر هیچ ارتباطی با شاه و سلطنت و این حرفها ندارد.
به پاس تمام خوبی های مادرم «تاج» را از نام او گرفتم و وصله اش کردم به «مهر» که صفت تمام مادران خوب و نجیب ایرانی است.
عاشق پاییزم و به هر کس که بخواهد تمام بهار و تابستان های عمرم را می دهم، بجای اش پاییز و زمستان می گیرم!
سالی که نوشتن را جدی جدی شروع کردم خیلی ها برای همیشه رُخ در نقاب خاک کشیدند: هوشنگ گلشیری، احمد شاملو، نصرت رحمانی، حمید مصدق و فریدون مُشیری...
