سایه های مفرغی
نوشته های برزخی
اولين دوسالانه ي بزرگ ادبيات داستاني ايران(آفتاب) در خرم آباد برگزار مي شود. كانون نويسندگان لرستان طرح برگزاري اولين دوسالانه ي بزرگ ادبيات داستاني ايران (آفتاب) را به اداره ي ارشاد خرم آباد ارائه داد كه با كليات آن موافقت گرديد. بر اساس آنچه در اين طرح پيشنهادي ارائه شده، اين دو سالانه با محورهاي داستان كوتاه، داستان ميني مال، و مقالات ادبي زمستان امسال در خرم آباد برگزار مي شود و در قالب آن قرار است از 30 داستان نويس برتر كشور با سكه ي بهار آزادي تقدير بعمل آورده شود. در اين دو سالانه كه مدت برگزاري آن دو يا سه روز پيش بيني شده است، كارگاههاي تخصصي داستاني تدارك ديده شده است... در صورت نهايي شدن اين دوسالانه خبرهاي جزيي تري از آن بوسيله رسانه هاي عمومي و همچنين از طريق همين وبلاگ در اختيار علاقمندان قرار خواهد گرفت....
| Design By : Night Skin |
شناسنامه ام می گوید: 1355 به دنیا آمده ای
1355 در اندیشه ی پدر هم نبوده ام. شناسنامه ام مثل سگ دروغ می گوید!
مادر می گوید: 5 ماه بعد از 5 آذر 1355.
5 آذر 55 آخرین روز زندگی پدرم بوده؛ روی سنگ قبرش اینطوری نوشته اند.
این همه 5 کلافه ام کرده...
مادر می گوید: آسمان قُرُمبه بود و باران می بارید؛ جوانه های گندم رُخ به باران و شبنم شُسته بودند...
می گویم: اردیبهشت!؟ ها، مادر...!؟
مادر می گوید: ها دیگر...یعنی، شاید...
می گویم: کدام روز؟
شناسنامه ام می پَرَد توی حرفش: 15 خرداد!
شناسنامه ام مثل سگ دروغ می گوید. راستی چرا می گویند: مثل سگ...
شبی از شبهای زمستان پیری سپیدموی به خوابم آمد و گفت: 21 اردیبهشت...
«21 اردیبهشت 56»
آنقدر پاک و روشن و ملموس بود که جستجو را همانجا متوقف کردم و پذیرفتم؛ هرچند از همان وقت احساس کردم همیشه کسی همراهم هست...
شاید خواستم از دستش خلاص شوم که شدم: «تاج مهر» اما این تاج و این مهر هیچ ارتباطی با شاه و سلطنت و این حرفها ندارد.
به پاس تمام خوبی های مادرم «تاج» را از نام او گرفتم و وصله اش کردم به «مهر» که صفت تمام مادران خوب و نجیب ایرانی است.
عاشق پاییزم و به هر کس که بخواهد تمام بهار و تابستان های عمرم را می دهم، بجای اش پاییز و زمستان می گیرم!
سالی که نوشتن را جدی جدی شروع کردم خیلی ها برای همیشه رُخ در نقاب خاک کشیدند: هوشنگ گلشیری، احمد شاملو، نصرت رحمانی، حمید مصدق و فریدون مُشیری...
